Uwagi Stowarzyszenia Społeczny Rzecznik Pieszych w Bydgoszczy do projektu dokumentu „Analiza kosztów i korzyści wykorzystania autobusów zeroemisyjnych do świadczenia usług komunikacji miejskiej”.

Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w Bydgoszczy przedstawił do opinii mieszkańców projekt dokumentu pod nazwą „Analiza kosztów i korzyści wykorzystania autobusów zeroemisyjnych do świadczenia usług komunikacji miejskiej na obszarze Bydgoszczy i gmin ościennych, dla których Miasto Bydgoszcz jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego – na mocy zawartych porozumień międzygminnych”
– z którym można zapoznać się TUTAJ.

Dokument zawiera proponowane wnioski i zalecenia:

  1. Zaprezentowane warianty inwestycyjne, bez zewnętrznego dofinansowania, przekładają się na wzrost kosztów funkcjonowania transportu publicznego (wyższa amortyzacja taboru z uwagi na wyższe ceny zakupu), a w konsekwencji wzrost cen biletów komunikacji publicznej. Koszt może być istotnie zmniejszony poprzez otrzymanie dotacji. Realizacja przedstawionych inwestycji (tabor o napędzie zeroemisyjnym) z założeniem dofinansowania zewnętrznego przełoży się na możliwość utrzymania obecnych standardów jakościowych i taryfowych.
  2. Zgodnie z art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 11 stycznia 2018r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 317), niniejsza analiza wskazuje na przewyższenie kosztów nad korzyściami wynikającymi z zakupu taboru o napędzie zeroemisyjnym.
  3. Wynik analizy nie wskazuje na konieczność wprowadzenia do eksploatacji autobusów o napędzie zeroemisyjnym.
  4. Otrzymanie dofinansowania w wysokości minimum 81,2% spowoduje obniżenie kosztów inwestycji i tym samym przyczyni się do opłacalności inwestycji w tabor o napędzie zeroemisyjnym.
  5. Struktura wielkościowa taboru nie powinna ulec znaczącym zmianom. Nowe pojazdy zeroemisyjne powinny zastąpić najbardziej wyeksploatowane autobusy o napędzie konwencjonalnym, gwarantując wciąż dopasowanie wielkości pojazdów do popytu efektywnego na przewozy w komunikacji miejskiej.
  6. Wymiana pojazdów wykorzystywanych do świadczenia usług komunikacji miejskiej powinna spełniać najniższe normy emisji spalin, które przyczynią się do wspierania przedsięwzięć proekologicznych.
  7. Należy zauważyć, że jeżeli wynik wskaże na brak korzyści wykorzystywania autobusów o napędzie zeroemisyjnym, wówczas organizator zgodnie z przepisem art. 37 ust. 5 ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych nie będzie zobowiązany do zrealizowania poziomu liczby taboru o napędzie zeroemisyjnym określonym w ustawie.

Uwagi naszego Stowarzyszenia są następujące:

  • Dofinansowanie w wysokości 81,2% jest wskazane jako bilansujące inwestycję wyłącznie pod względem ekonomicznym.
  • Nie podano oszacowania kosztów, jakie poniesie społeczeństwo miasta w przypadku braku inwestycji w tabor zeroemisyjny, tj. kosztów ubytków na zdrowiu mieszkańców wskutek chorób onkologicznych (związanych m.in. z emisją zanieczyszczeń) czy chorób układu krążenia i układu nerwowego (związanych m.in. z emisją hałasu).
  • W wariancie „0” podaje się, że nie uwzględniono kosztów infrastruktury (tj. budowy i utrzymania dróg czy zajezdni), oceniając że w tym wariancie ich się nie ponosi – jednakże miasto stosuje dotychczas politykę ukierunkowania inwestycji drogowych tam, gdzie przynoszą one korzyść komunikacji zbiorowej (np. remonty ulic leżących na trasach autobusów, planowana przebudowa ul. Nakielskiej z uwzględnieniem buspasów, inwestycje w tabor i infrastrukturę tramwajową).
  • Nie przeanalizowano szczegółowo możliwości zmian wysokości kosztów, mających wpływ na wynik ekonomiczny analizy – możliwości znaczącej podwyżki cen benzyny (co jest zależne nie tylko od warunków ekonomicznych, ale też m.in. geopolitycznych) bądź znaczącej obniżki kosztów napędów zeroemisyjnych (szybki rozwój technologiczny napędu elektrycznego i/lub wodorowego) – opierając domyślnie koszty na „dzisiejszych” cenach paliw i infrastruktury.
  • Sam wynik ekonomiczny, oparty ponadto na „dzisiejszych” cenach i poziomie wiedzy o rozwoju technologicznym, nie może być wyłączną podstawą do analizy efektywności taboru zeroemisyjnego. Dochodzą koszty/zyski zdrowotne oraz społeczne (jak m.in. jakość życia, konkurencyjność względem innych miast). Osiągniecie korzystniejszych wskaźników w tych obszarach jest uzasadnieniem dla poniesienia kosztów wyższych niż te, które wynikałyby z wyłącznie analizy ekonomicznej – po prostu „jakość kosztuje”. Nowoczesny tabor nie ma być wyłącznie „tani” – ma być efektywny dla zdrowia i jakości życia mieszkańców miasta na wiele lat.